گنجینهٔ اشعار رحیمی جلد اول

اولین شعر رحیمی ج۱ ص ۱۳

نخستین شروع کنم 

با قـلم نخســــــتین شروع کنم حمدِ خدا  

آنکه داد عقل و دل، روشنی و نور و صفا  

☆☆☆

آفریــــــد آفاق را، آســـــــــمان و ارض را  

در دل شـــــب آفتاب، در سحـر دمید نوا  

☆☆☆

آب داد و خاک داد، باد و آتـــش آشنــــــا  

زندگی بخشید ما را، بی‌نشان و بی‌هـــوا  

☆☆☆

داد ما‌را عقل و هوش، ذوقِ عرفان و دعا  

رهــنمای راه شد، از کرم، بی‌ادّعـــــــــــــا  

☆☆☆

هر که دل‌به یاد او بست، یافت‌فیض از ابتدا  

هر دلی بی یاد او شد، گم شود در مــاجرا  

☆☆☆

با زبان شکر گویم، با دل و با دیده‌هـــــــــا  

هر نفس گویند خلقی، شکر او با صد صدا  

☆☆☆

ای(رحیمی)تو بگوآغاز مـا، راه او پایان ما  

با همان امید باید، رفت تا روز جـــــــــــزا  

شعر دوم ج١ ص ١٤

حمد ثنای الهی

بـــا قلم آغاز کنم حمدِ خـــــــــدا 

بخششی دارد فراتر از نـــــــــــدا  

رحمتش جاری‌ست تا عمقِ فـضا  

هر دلی را می‌زند نورِ وفـــــــــــا  

☆☆☆

خلقت از فرمان او آمد به پـــــــا  

کون و هستی را نمود او آشنــــا  

نور او روشن کند قـــــــ. لبِ سَوا  

می‌نویسد حکمـتش بر هر خطــا  

☆☆☆

هر چه هست از فضل او دارد بقا  

مهر او باشــــــــد پناهِ بی‌پنـــــاه  

در سکوت شب، دعای بی‌صـــدا  

می‌رسد با لطف او سوی رضــــا  

☆☆☆

ما گدایان درگهیم ای باوفـــــــا  

جز تو ما را نیست در دنیا پناه  

ذکر تو آرام جان ما، خــــــــــدا  

لایق حمدی، سزاوار ثنــــــــــــا  

☆☆☆

با نام الله، خالق هر صفــــــــــا  

آغـــاز کنم با دل پر وفــــــــــــا

چون رحیمی را ببخش به درگاه  

مـا را نـــــجاتش بود رهنمـــــــا

مناجات دل 

شـب است و دل پر از سوز و نوا شد  

لبــم خاموش، اما جان صــــــــدا شـد  

♡♡♡

میان اشــــک‌ها آهســـــــــــــــته گفتم  

خدایـــــا! این دل من بی‌وفا شـــــــــد  

♡♡♡

ز بس غـــــــفلت شدم دور از نگاهـت  

ندیدم جلوه‌ی مهر و صفاهــــــــــــت  

♡♡♡

به هر لحـظه، تو نزدیکم نبـــــــــودی  

گنه کردم، ولی شرمم ز راهـــــــــــت  

♡♡♡

تو بخشــــــنده، تویی یار همیشـــــــه  

دل خسته، جز تو کی داره پنجره‌ای شه؟  

♡♡♡

خدایــــــــــا با دلی لـبریز حـــــــسرت  

پشیمان آمدم، با چـشمِ تر، خَفَــــــــت  

♡♡♡

(رحیمی) توبه‌اش با سوز و ناله‌ســـت  

امیــدش جز تو، ای ربّ جلاله‌ســــــت  

علم نور جان ماست 

  علم چراغ راه است، نور جان ماسـت  

دانایی گنجی‌ست، هموار راه ماســت

☆☆☆

در دل هر سوال، جواب پیدا می‌شـود  

جستجوی بی‌پایان، عشق و ماه ماست

☆☆☆

هر دانشی که بیاموزیم، گوهری‌ســت  

بهر زندگی بهتر، گام و پناه ماســت

☆☆☆

با علم می‌سازیم فردای روشـــــــــن  

امید و افتخار، همدم و شاه ماســت

☆☆☆

دانش کلیــــد گنج، قفل‌های بسته‌ست  

دست یافتن به او، هدف و خواه ماست

☆☆☆

پای درس علم نشستن، عادت همیشگی  

روشنی‌ست که به دل، هر دم راه ماست

☆☆☆

هر قطــره‌ای از دانش، دریایی بی‌کران  

ساحــل آرامش ما، موج و نگاه ماست

☆☆☆

علم و معرفت همدم لحظه‌های مــــــا  

پرواز به سوی نور، آرزو و آرمان ماست

حضرت محمد ﷺ 

  ای نور هدایت، ای آخرین پیامبــــــــــر  

  تو روشنی دل‌ها، تو بهترین امامی بــر  

☆☆☆

  رحمت جهانی، به روی بشر نازل شــــد  

به نور تو جهان، پر از صفا و سرور شد

☆☆☆

  ای رسول پاک، ای خاتم پیامــــــبـــران  

تو آمدی که باشی، رهنما و پیام‌رســان

☆☆☆

تو فصل قـــرآن، تو سخن جاودانـــــه‌ای  

به تو سجــده می‌کنیم، ای شفیع جـهانی  

☆☆☆

چراغ راه هـــدایت، به دل‌های پریشــــان  

با مهر تو روشــن شد، دشت جان و ایمان  

☆☆☆

صلوات بی‌کــران، نثار نام پاکـــــــــت  

ای مظهر رحمت، ای مایه آرامش حکمت 

☆☆☆

در سایه‌ســـار تو، دل‌ها یافتند آســـــــــود  

به عشق تو می‌تپد، جان‌ها پر از شکوفه ودود  

☆☆☆

رحــیـــمی امــــــــت سرور اش محمـــــــد 

تو چراغ راحــت، به سوی خداوند رحمت 

این یکی از شعر اوزبیکی رحیمی صاحب 

مناجات حمد و ثنا

بیرکون بولسه ارجعه آوازی کیلســـــه مینگه

او روز قــــندای قیلورمن ای خدایم اوزینگه 

دائم و وحـــدد بیلن یادلب توریب توشیمگه

ای خدایم عفو قیل اوزینگ سن ای یادیمگه 

بنده لرینگ خدا دیب، یادلب دائم رَبّیم دیب

ای خدایم خدایم اوزینگ دی رحمـــــتینگه 

کیچه کونــدوز قینه لیب طلابالر دعا قیــب

ای خدایــم خــدایم اوزینگ ییتیش دردیگه 

هر زمـان و هر قیان تینچلیک یوق فروان

ای خـدایم خدایم عفو قیل درگاهیــــنگه 

حمد و ثنا سین اچون هر نماز باردور بوتون

ای خدایم خدایم اشی تور سنگ هر دائم 

رحیمی جان بنده ینگدی عفو قیل غیل ای مربا

اوزینگ دی رحمتی ینگه همده موهم درگاهینگه